Χαιρετισμός στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου των Νίκου Παπά, Λυκούργου Κουρκουβέλα, Γιώργου Αγαπίου και Ανδρέα Σταυρινίδη για την πρώτη Μεικτή Κύπρου και τους ξεχασμένους θρύλους του Κυπριακού ποδοσφαίρου.

06 Φεβ 2018

Χαιρετισμός Προέδρου Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου των Νίκου Παπά, Λυκούργου Κουρκουβέλα, Γιώργου Αγαπίου και Ανδρέα Σταυρινίδη για την πρώτη Μεικτή Κύπρου και τους ξεχασμένους θρύλους του Κυπριακού ποδοσφαίρου.
Τρίτη, 6 Φεβρουαρίου 2018, Παττίχειο Δημοτικό Θέατρο, Λεμεσός 7.00μμ


Φίλε Δήμαρχε Λεμεσού,
Αγαπητοί πρώην διεθνείς,
Φίλες και φίλοι,

Είναι με ιδιαίτερη συγκίνηση που βρίσκομαι απόψε μαζί σας στην παρουσίαση του βιβλίου των Νίκου Παπά, Λυκούργου Κουρκουβέλα, Γιώργου Αγαπίου και Ανδρέα Σταυρινίδη με τίτλο «Ο Πρώτος Αγώνας: η Πρώτη Εθνική Κύπρου και οι Ξεχασμένοι Θρύλοι του Κυπριακού Ποδοσφαίρου».

Ένα βιβλίο αφιερωμένο στους θρύλους του κυπριακού ποδοσφαίρου που στελέχωναν την Πρώτη Εθνική Κύπρου και στον πρώτο αγώνα που δώσαμε ως ανεξάρτητο κράτος το 1960 για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 1962, ενάντια στο Ισραήλ.

Μέσα από προσωπικές μαρτυρίες των πρωταγωνιστών που αποτελούν ιστορικά ντοκουμέντα, πολλές φωτογραφίες και αποκόμματα από εφημερίδες της εποχής, ο αναγνώστης βιώνει τον θρυλικό πρώτο αγώνα. Οι συντελεστές, μέσα από το βιβλίο τους, μας προσφέρουν μια ωραία νοητή αναδρομή στο 1960, μας γυρίζουν πίσω στον χρόνο, και μας ξυπνούν ωραίες αναμνήσεις και συναισθήματα.

Μας μεταφέρει στο παλαιό ΓΣΠ, μαζί με δώδεκα χιλιάδες φιλάθλους, να παρακολουθούμε νοητά την ιστορική αναμέτρηση που τελείωσε με ισοπαλία 1-1, με τον Μιχάλη Γιασεμή Σιαλή να σκοράρει πρώτος για την Εθνική μας.

Τα ιστορικά ονόματα των διεθνών της πρώτης επίσημης αγαπημένης γράφτηκαν για πάντα στο πάνθεον της αθλητικής ιστορίας του τόπου μας. Και ας μην τους τιμήσαμε ποτέ ως πολιτεία.

Αγαπητέ Νίκο,
Αγαπητοί συντελεστές,

Η πρωτοβουλία για συγγραφή του βιβλίου αυτού αξίζει θερμών συγχαρητηρίων.

Το βιβλίο μας θυμίζει νοσταλγικά εκείνη την εποχή που η Μεικτή, όπως ονομαζόταν τότε, ήταν η επίσημη αγαπημένη για όλους τους φιλάθλους. Τότε που το Κυπριακό ποδόσφαιρο ήταν ερασιτεχνικό και που οι αγώνες διεξάγονταν σε φίλαθλο πνεύμα. Χωρίς συμβόλαια, χωρίς καν μισθό και χωρίς τον εξοπλισμό και τα εφόδια που πραγματικά είναι αναγκαία για ένα ποδοσφαιριστή. Τότε που δεν υπήρχε γρασίδι στο γήπεδο και που οι αγώνες διεξάγονταν στο χώμα.

Σε εποχές όπου οι διεθνείς μας αντιμετώπιζαν αντιπάλους επαγγελματίες και οι αγώνες ήταν πραγματικά και μόνο για την τιμή της φανέλας.

Φίλες και Φίλοι,

Ομολογώ πως αισθάνομαι βαθιά ικανοποίηση. Η αναγνώριση των ξεχασμένων θρύλων της πρώτης μας Εθνικής τόσο για μένα προσωπικά, όσο και για τον Δημοκρατικό Συναγερμό ήταν ένας στόχος.

Γι’ αυτό τον λόγο, ο Δημοκρατικός Συναγερμός διοργάνωσε σεμνή εκδήλωση τον περασμένο Μάιο για να τιμήσει τους θρύλους μας και να φέρει στο προσκήνιο την προσφορά τους. Στις 13 Νοεμβρίου 2017, επέτειος των 57 χρόνων του πρώτου αγώνα, ο Δημοκρατικός Συναγερμός διοργάνωσε γιορταστικό γεύμα με τους πρώτους διεθνείς μας, αθλητικούς συντάκτες και συντελεστές της εκδήλωσης.

Με πρωτοβουλία μας, ο Κυπριακός Οργανισμός Αθλητισμού παραχώρησε τιμητική κάρτα στους εν ζωή διεθνείς μας για να μπορούν να εισέρχονται στα γήπεδα τιμής ένεκεν να παρακολουθούν όλους τους αγώνες ποδοσφαίρου, ως ελάχιστη ένδειξη τιμής για την προσφορά των θρύλων που κόσμησαν τα κυπριακά γήπεδα και υπήρξαν πρότυπα για πολλούς.

Αγαπητοί πρώτοι διεθνείς,

Αντιπροσωπεύετε τον πολιτισμό του αγνού αθλητισμού και του ευ αγωνίζεσθαι. Αξίες που μέσα από αυτή την έκδοση, οι συγγραφείς, τις φέρνουν στο προσκήνιο, όπως αρμόζει, για να μας θυμίσουν το χρέος μας προς αυτούς που τις εκπροσωπούν. Αλλά κυρίως για να μας θυμίσουν το ίδιο το μεγαλείο της αγνής αγάπης για τον αθλητισμό.

Είναι γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο, φίλες και φίλοι, που ένα τέτοιο βιβλίο αποτελεί παρακαταθήκη για τον κάθε ένα ξεχωριστά. Ταξιδεύει εμάς τους παλαιότερους, αλλά την ίδια ώρα διδάσκει τους νεότερους και υπενθυμίζει σε όλους μας, παλαιούς και νέους, ότι το ευ αγωνίζεσθαι είναι ο θεμέλιος λίθος του αθλητισμού και του πολιτισμού. Είναι το αγνό εκείνο συστατικό, που αποτελεί όμως την βασική προϋπόθεση της καταξίωσης, της αναγνώρισης και της δημιουργίας.

Εύχομαι ολόψυχα, καλοτάξιδο!