Που πάμε; Ας μαζευτούμε όλοι κι ας μαζευτούμε αυστηρά σε αυτά που είναι η αποστολή μας.

24 Μάι 2018


Μας θλίβει, και ταπεινά το λέω, δεν τιμά την κοινωνία μας ο άδικος θάνατος ενός μικρού αγγέλου δέκα χρονών. Αντί να δημιουργήσει σε όλους μας την ευκαιρία της περισυλλογής, της αυτοκριτικής, της διόρθωσης του συστήματος, έχει μετατραπεί ως εφαλτήριο συνδικαλιστικών απαιτήσεων αλλά και για συνδικαλιστικές κόντρες.

Θέλω και δημόσια να δηλώσω πόσο συμφωνώ με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.  Και θα είμαστε δίπλα του σ’ αυτή την αποφασιστικότητά του. Σεβόμαστε το δικαίωμα του «συνδικαλίζεσθαι». Σεβόμαστε το δικαίωμα των εργαζομένων να διεκδικούν τα αιτήματά τους.

Δεν μπορούν (όμως) να υποκαταστήσουν την πολιτεία. Κι αυτό πρέπει να είναι σαφέστατο.

Ακούσαμε χθες ότι συνδικαλιστική οργάνωση αίρει την εμπιστοσύνη σε συγκεκριμένο γενικό διευθυντή. Πρωτάκουστα πράγματα.

Αλλά εγώ θα προχωρήσω και θα πω και κάτι. Είναι χρόνια που η κυρία Γιαννάκη είναι Γενική Διευθύντρια. Πότε αποφάσισε η ΠΑΣΥΚΙ να άρει την εμπιστοσύνη; Θα πω τη δική μου αντίληψη. Είναι έγκλημα επειδή η κυρία Γιαννάκη, μέσα σε χρόνο ρεκόρ και εντός Σαββατοκύριακου συμπλήρωσε την έρευνα για τυχόν ευθύνες ιατρικών λειτουργών για τον άδικο θάνατο μιας αγνής ψυχούλας ενός δεκάχρονου αγοριού;

Που πάμε; Ας μαζευτούμε όλοι κι ας μαζευτούμε αυστηρά σε αυτά που είναι η αποστολή μας.

24 Μαϊου 2018